(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2019)
Границите на Римската Империја, коишто флуктуирале низ импе- ријалната историја, биле комбинација од природни препреки и вештачки утврдувања што ја одвојувале нејзината територија од „варварските“ земји околу. При проценувањето на територијата на Римската Империја, може да забележиме различни географски и вештачки административни демарка- ции. На периферијата ги има границите што ги определуваат физичките ра- бови на империјата, кои географски ја утврдувале не само големината на Им- перијата, туку ги определувале и границите на територијата што требало да биде под владение на администрацијата на Империјата. Проширувањето на Империјата во доцнорепубликанскиот и (раниот) империјален период до- вело до зголемување на провинциските територии и граници, одвојувајќи ги различните провинциски територии една од друга. Изворите за топографија- та на Македонија во римскиот период се многу сиромашни и покрај многуте географски и историски дела кои ја третираат нејзината територија. За по- степеното менување и прекројување на административните граници, созда- вањето нови и укинувањето на старите провинции, изворите нудат фраг- ментирана слика, понекаде задржувајќи се само подетално на дефинирањето на границите. Во тој поглед, обидот за дефинирањe на точните граници меѓу доцноантичките провинции се темели на неколку сигурни факти и многу претпоставки.