(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2011)
Во историјата на филозофијата не постои дело коешто било толку различно толкувано како делото ла Платон. Имајќи ja предвид историјата на интерпретаптвните парадигми може дури и да ce зборува за формирање на една поддисциплина во платонистичките студии. Според неколкуте карактеристични појдовни точки, можат да ce диференцираат неколку парадигми во толкувањето на Платоновата филозофија: „романтичарската “ на Шлаермахер, девелопменталистичката, „езотеричната“ на Кремер и Штраус, аналитичката и драмската. Без намера да застане на страната на некоја од овие парадигми, овој текст има повеќе цел дa ja cтaвu под знак прашалник можноста за „ објективно “ толкување на Платоновите дела и притоа да укаже дека денешниот интерпретатор кој е обземен од својот систематизирачки порив, треба да ce врати кои Платон каде повеќе треба da ja открива „ вистината одошто „ значењето “ на Платоновата филозофија.