РАЗМИСЛА ЗА ЕТИКАТА НА СВЕТИНАУМОВОТО ЧУДОТВОРСТВО И НА НАРОДНИОТ ДУХ (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2020)
Поаѓајќи од тоа дека не е доволно само да се тргаш од злото, туку декасуштината е тргајќи се од злото и да го тргнеш злото, а тоа го можеш само ко-га ќе почнеш добро да постапуваш, долично на човека како Божји храм - станувајасно зошто и како една етика на практично дејствување, како што тоа е слу-чајот со свети Климент, прераснува во една етика на духовно обликување напросторот и луѓето каде што се живее. Дека на свети Климент му поаѓа од ра-ка доказ е и случајот со свети Наум, па затоа не треба да нè чуди што освеншто е прогласен за светец, многу почесто се нарекува и „чудотворец“.„Чудотворец“ може да се стане ако одредена група, одредени „исцелени-ја“, ги прогласи како Божјо чудо, или кога, разбирајќи ја етиката на своите учи-тели Кирил и Методиј, но пред сè Климент, тие ви стануваат појдовница засоздавање простор во кој човекот ќе дојде до она што го прави човек - духовенпростор во кој тој ќе се најде себе си отворајќи се за Духот. Притоа, не нарушу-вајќи го идентитетот, ниту Божји, ниту монашки, ниту канонски, и отво-рајќи простор за градење цркви на чии ѕидови ќе се даде простор за антиципа-тивно коментирање на светот, но и простор за оние кои ќе влезат во нив гле-дајќи ги фреските, иконите, слушајќи го Божјото слово, да дојдат до себе какохрам Божји, но универзално етички граден – е резултатот кој ја потврдува овааетика на чудотворство, етика на народниот дух. Ваков етички квалификативна Наумовиот животен резултат е и предмет на анализа на овој текст.
Keywords: ЧУДОТВОРСТВО, ЧУДОТВОРЕЦ, ЧУДОТВОРНО, СВЕТЕЦ, ЕТИКА