Оправдување за хуманитарните интервенции (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2018)
Постои една сериозна дилема за тоа дали да се почитува меѓународнатанорма, со која се забранува употребата на сила во внатрешните работи во формана интервенција или, пак, да се интервенира кога се работи за отворено и грубокршење на меѓународното хуманитарно право. Дилемата се изразува како кон-фликт помеѓу легитимноста и легалноста (законитоста). Авторот го истражуваодносот на легалноста и легитимноста, односно условите во кои легитимноста гоима приоритетот врз легалноста. Според начелото на легалноста, засновано начисто правни основи, интервенцијата не смее да се спроведува доколку не се испол-нети сите правни услови. Но, според начелото на легитимноста, кое главно се зас-нова на политички мотиви и морални поставки, спроведувањето на интервенција-та е оправдано. Легалноста е определена со прецизно одредени правни норми, а леги-тимноста е резултат на екстензивно сфаќање на правото и резултат од доктри-нарни расправии и јавни мислења. Можностите и прифаќањето на фактот дека ху-манитарната интервенција е употребена како оправдување за нелегална воена ин-тервенција ја доведуваат во прашање моралната и легална поддршка за хумани-тарната интервенција. Целокупната ситуација дополнително е замаглена од гле-диштето за легитимноста, односно меѓународниот правен статус на силата којаја спроведува или ја повикува хуманитарната интервенција. Останува подвоенос-та на ставовите дали хуманитарната акција спроведена во форма на насилна ин-тервенција или еднострана интервенција е нaдвор од легално прифатената Повелбана ОН?!
Keywords: ХУМАНИТАРНА ИНТЕРВЕНЦИЈА; ЗАШТИТА НА ЦИВИЛИ; ХУМАНИТАРНО ПРАВО; ИСПРАВНА ПРИЧИНА; ПОСЛЕДНО СРЕДСТВО