(untitled) (Journal of Contemporary Philology, 2021)
Во оваа статија подетално го разгледуваме влијанието на информациската структура (ИС) врз збороредот во стандардниот македонски јазик. За таа цел ги издвојуваме и ги опишуваме главните типови линеаризација на реченичните конституенти во простата реченица според нејзината комуникациска цел. Понудената класификација се заснова врз дискурсно-семантичката опозиција меѓу категоричките и тетичките искази. Речениците што функционираат како категорички искази типично предицираат некое својство за контекстуално познат субјектен референт. Затоа, тие се одликуваат со дводелна ИС тема – рема, што се одразува во прозодијата и во немаркираниот збороред, во кој тематскиот субјект му претходи на предикатот. За разлика од нив, тетичките искази воведуваат нов партиципант во дискурсот (презентатиски конструкции) или соопштуваат за нов настан. Таквата дискурсна функција им наметнува на овие реченици едноделна ИС во која целата реченица претставува рема, што често синтаксички се маркира со инверзија на субјектот и предикатот. Претпоставуваме дека ваквите конструкции содржат имплицитна локативна или темпорална определба (сценска тема). Но, нејзината реализација во иницијална реченична позиција повлекува одредени промени: дводелност на ИС и задолжителна субјектна инверзија.