(untitled) (Journal of Contemporary Philology, 2021)
Овој есеј ја истражува тематиката на квир-времето во романот Содома и Гомора од Марсел Пруст, четвртиот том од Во потрага по изгубеното време, фокусирајќи се на Митот за падот и неговата улога како катализатор што го води овој процес. Амбивалентното преплетување на темпоралноста и сексуалноста, воведено од Митот за падот преку наративот за Содома и Гомора, ја структурира наративизацијата на сексуалноста и темпоралноста во овој роман. Квир-времето функционира како категорија на анализа во романот на Пруст, бидејќи ненормативните сексуални желби и практики влијаат врз репрезентацијата на наративниот елемент време. Темпоралната дисонанција, искажана преку квир-формите на сексуалност и на социјабилност, е резултат од „неуспехот“, содржан во Митот за падот, кој тука се реализира преку чинот на пишување. Во овој есеј чинот на пишување за Пруст е анализиран како димензија на квир-времето.