(untitled) (Филолошки студии, 2021)
Теориските дескрипции на постмодернистичката проза, понудени од страна на Брајан Мекхејл, Патриша Во, Дубравка Ораиќ Толиќ, ја потенцираат онтолошката доминанта, којашто во конкретните книжевни текстови е отелотворена во тематиката на онтолошките проблематизации на границите меѓу световите и текстовите. Овој текст интерпретативно ќе ги елаборира овие теориски премиси врз романот Ќерката на математичарот од македонскиот автор Венко Андоновски. Толкувачкиот фокус ќе биде поставен врз три рамништа: 1. врз интерпретацијата на онтолошките теми во романот; 2. врз метафикциските постапки (интертекстуалноста, интратекстуалноста, транстекстуалноста, вакантната цитатност, рекурзивните структури, транссветовните идентитети), преку коишто тие теми се артикулираат во романот; 3. врз толкување на функцијата што ја имаат тие постапки во однос на демонстрирањето на онтолошките игри со границите меѓу световите (книжевност – стварност, уметност – живот, факт – фикција, автор – лик) и меѓу текстовите (оригинали и плагијати, текстови и метатекстови) и меѓу жанровите. Интерпретацијата на романот на Венко Андоновски доведе до два заклучоци со теориски импликации: прво, сите постапки учествуваат во афирмацијата на комплексната метафикциска тема за односот стварност – фикција и во таа смисла учествуваат во редефинирањето на класичното поимање на романот како миметички жанр; второ, онтолошките игри кои учествуваат во романескната структура се прелеваат и во чинот на рецепција на текстот, вовлекувајќи го и читателот во онтолошките игри.