(untitled) (Филолошки студии, 2022)
Културните практики, под чиј широк спектар би можеле да ги категоризираме: медиумите, книжевноста, филмот, рекламите и уметноста, се огледало во кое се отсликува состојбата во општеството. Тезата би можеле да ја свртиме и обратно, културната матрица и вредностите во општеството се создаваат, се зацврстуваат или се поткопуваат низ формите на репрезентација во популарната култура, уметност и литература. Исклучително е важно да го поставиме прашањето за реперезентацијата на современата жена во популараната култура, или, поконкрено, какви се родовите перспективи што се втемелуваат и се разнебитуваат низ филмската и низ книжевната визура на жената уметник. Овој труд ќе ги истражува процесите на кодирање и на декодирање на родовите стереотипи низ портретирањето на една од најпознатите жени уметници на дваесетиот век, мексиканската сликарка Фрида Кало (Frida Kahlo). За таа потреба ќе направиме компаративна анализа на две дела за Кало – филмот „Фрида“ (2002), во режија на Џули Тејмор, со Селма Хаек и Алфред Молина во главните улоги и романот „Фрида или за болката“ (2008) на хрватската авторка Славенка Дракулиќ, преведен од хрватски на македонски јазик од Александар Прокопиев. Низ промислувањата за телесноста, како извор на женското искуство, од една страна, и женското творештво во сенката на патријархалната култура, од друга страна, всушност, ќе се обидеме да ги преиспитаме нормираните родови улоги во општеството и сексистичките уметнички диоптрии, кои неминовно водат до дискриминација и родова нееднаквост.