(untitled) (Филолошке студије, 2024)
Трудот се базира на новообјавените тажачки песни од скопскиот земјотрес во 1963 г. од архивските материјали на Васил Хаџиманов и има за цел да ја прикаже репрезентацијата на траумата од скопскиот земјотрес како значајна мемориска одредница на нашиот колективен идентитет. Тажачките песни на Хаџиманов покажуваат како во македонската народна култура се манифестира присуството на траумата и какви се импликациите од катастрофалниот земјотрес во фолклорното паметење на непосредните сведоци на еден од клучните трауматски настани од историјата на градот и на земјата. Во трудот се прикажува значителните тематски и мотивски разлики на овие со претходните записи на македонски тажачки песни и се анализираат репрезентациите на траумата, предизвикана од природната катастрофа, која донела ненадејна смрт на огромен број жртви. Во нив се прикажуваат бројни детали од биографијата на жртвите, кои зборуваат за нивниот живот пред трауматскиот настан и истовремено претставуваат опис на општествената стварност како временски, просторен и историски сетинг во кој се одвива траумата. Со вакво реконструирање на настанот, индивидуалното страдање се претопува во колективната траума.